O czym jest „American Beauty – sprostowanie”? O kryzysie wieku średniego? O życiu na przedmieściach? O poszukiwaniu autentyczności? O stereotypach?
Spektakl według scenariusza Szymona Króla konfrontuje się z filmem Sama Mendesa, przykładając do niego nowe filtry. Pierwszym jest współczesna perspektywa i świat, w którym widzimy, do czego doprowadziło nas bezrefleksyjne przejmowanie amerykańskiej kultury z jej wszystkimi bla(...) ... więcej »
O czym jest „American Beauty – sprostowanie”? O kryzysie wieku średniego? O życiu na przedmieściach? O poszukiwaniu autentyczności? O stereotypach?
Spektakl według scenariusza Szymona Króla konfrontuje się z filmem Sama Mendesa, przykładając do niego nowe filtry. Pierwszym jest współczesna perspektywa i świat, w którym widzimy, do czego doprowadziło nas bezrefleksyjne przejmowanie amerykańskiej kultury z jej wszystkimi bla(...) ... więcej »
O czym jest „American Beauty – sprostowanie”? O kryzysie wieku średniego? O życiu na przedmieściach? O poszukiwaniu autentyczności? O stereotypach?
Spektakl według scenariusza Szymona Króla konfrontuje się z filmem Sama Mendesa, przykładając do niego nowe filtry. Pierwszym jest współczesna perspektywa i świat, w którym widzimy, do czego doprowadziło nas bezrefleksyjne przejmowanie amerykańskiej kultury z jej wszystkimi bla(...) ... więcej »
O czym jest „American Beauty – sprostowanie”? O kryzysie wieku średniego? O życiu na przedmieściach? O poszukiwaniu autentyczności? O stereotypach?
Spektakl według scenariusza Szymona Króla konfrontuje się z filmem Sama Mendesa, przykładając do niego nowe filtry. Pierwszym jest współczesna perspektywa i świat, w którym widzimy, do czego doprowadziło nas bezrefleksyjne przejmowanie amerykańskiej kultury z jej wszystkimi bla(...) ... więcej »
Sztuka finałowa I edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
„mama ma szorstkie ręce” to opowieść o stanie psychicznym dzieci w obliczu najpoważniejszego konfliktu rodzicielskiego – rozwodu, mający miejsce w jednym z tysięcy bloków Polski lat 90-tych. Rozpad rodziny poznajemy z dwóch perspektyw tej samej osoby – jako małej Córeczki oraz Dorosłej Córki, co pozwala zobaczyć, jak głęboko ta trauma(...) ... więcej »
Sztuka finałowa II edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
Dramat inspirowany prawdziwymi świadectwami osób poddawanych tak zwanej terapii konwersyjnej. Główny bohater, Jan, wraca do doświadczenia przemocy psychicznej, religijnej i seksualnej, której został poddany w imię „leczenia” swojej homoseksualności.
„W Pray the gay away łączę dokumentalną precyzję z ironią, czarnym humorem i poetyckim(...) ... więcej »
„Jestem Twoją największą fanką. Tak, na pewno jestem. I uwierz mi, drugiej takiej nie ma”.
Ranny w wypadku autor popularnej serii romansów zostaje uratowany przez mieszkającą na uboczu kobietę. Troska i opieka gospodyni kończy się, gdy czyta ona maszynopis jego nowej powieści… Twórcy BARAKAH przenieśli na deski teatralne kultowy thriller psychologiczny Stephena Kinga „Misery”.
Przenieśli akcję z lat 80. w czasy wsp(...) ... więcej »
Według Carla Gustawa Junga „persona” to nasze drugie „ja” stworzone dla innych po to, by zaspokoić ich oczekiwania. Ukrywa się za nią „cień” – nasze mroczne pokusy i złe skłonności. Tytułowe ‘K2’ symbolizuje dwie kobiety: matkę i córkę, których relacja wykracza poza granice realizmu. W spektaklu Aktorki uosabiają – a więc PERSONIFIKUJĄ – postacie MATKI I CÓRKI, oparte na jungowskim pojęciu PERSONY i jej CIE(...) ... więcej »
Punktem wyjścia pracy nad spektaklem jest sytuacja społeczności Queer w Republice Białorusi, gdzie przygotowywana ustawa zakazuje reprezentacji jakiejkolwiek symboliki odnoszącej się do LGBT+: od ubioru i sposobu zachowania, po dzieła sztuki. Za publikację w mediach społecznościowych lub komentarz dotyczący tematyki Queer grozić będzie grzywna, prace społeczne, a nawet kara więzienia. Zrozumienie przyczyn nienaw(...) ... więcej »
„Niebezpieczne związki” to autorska adaptacja klasycznej powieści epistolarnej Pierre’a Choderlosa de Laclos, inspirowana ikonicznymi ekranizacjami Stephena Frearsa i Miloša Formana. Twórcy przyglądają się mechanizmom manipulacji, władzy i kontroli, zadając pytanie o to, na jakich fundamentach zbudowany jest kanon europejskiej kultury i jakie ofiary zostały w niego wpisane na zawsze.
Spektakl nie tylko obnaża dworskie intrygi (...) ... więcej »
„Niebezpieczne związki” to autorska adaptacja klasycznej powieści epistolarnej Pierre’a Choderlosa de Laclos, inspirowana ikonicznymi ekranizacjami Stephena Frearsa i Miloša Formana. Twórcy przyglądają się mechanizmom manipulacji, władzy i kontroli, zadając pytanie o to, na jakich fundamentach zbudowany jest kanon europejskiej kultury i jakie ofiary zostały w niego wpisane na zawsze.
Spektakl nie tylko obnaża dworskie intrygi (...) ... więcej »
Sztuka finałowa II edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
Dramat inspirowany prawdziwymi świadectwami osób poddawanych tak zwanej terapii konwersyjnej. Główny bohater, Jan, wraca do doświadczenia przemocy psychicznej, religijnej i seksualnej, której został poddany w imię „leczenia” swojej homoseksualności.
„W Pray the gay away łączę dokumentalną precyzję z ironią, czarnym humorem i poetyckim językiem, tworząc wielogłosową opowieść o wstydzie, wierze, klasie społecznej i potrzebie akceptacji. To dramat o systemowej przemocy, ale też o desperackim pragnieniu miłości i godności” – mówi autor.
reżyseria: Michał Telega
obsada: Paweł Kiedrowski, Michał Kościuk, Monika Kufel, Mateusz Lisiecki, Michał Nowicki, Alex Spisak, Zuzanna Woźniak
Po czytaniu performatywnym odbędzie się spotkanie z twórcami, które poprowadzą: Joanna Oparek – przedstawicielka Rady Programowej Nagrody Dramaturgicznej im. Tadeusza Różewicza i Agata Dąbek – ekspertka w dziedzinie znajomości dramaturgii współczesnej.
Sztuka finałowa I edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
„mama ma szorstkie ręce” to opowieść o stanie psychicznym dzieci w obliczu najpoważniejszego konfliktu rodzicielskiego – rozwodu, mający miejsce w jednym z tysięcy bloków Polski lat 90-tych. Rozpad rodziny poznajemy z dwóch perspektyw tej samej osoby – jako małej Córeczki oraz Dorosłej Córki, co pozwala zobaczyć, jak głęboko ta trauma zakorzeniła się w bohaterce mimo upływu lat. Całość tworzy przejmujący, poetycki obraz tego, jak błędy zagubionych dorosłych trwale kształtują dorosłe życie ich dzieci”– mówi autorka.
reżyseria: Krzysztof Zygucki
obsada: Michał Badeński, Inga Chmurzyńska, Michalina Jakubiak, Piotr Korzeniak, Charles Rabenda, Paweł Stus
Po czytaniu performatywnym odbędzie się spotkanie z twórcami, które poprowadzą: Joanna Oparek – przedstawicielka Rady Programowej Nagrody Dramaturgicznej im. Tadeusza Różewicza i Agata Dąbek – ekspertka w dziedzinie znajomości dramaturgii współczesnej.
„Niebezpieczne związki” to autorska adaptacja klasycznej powieści epistolarnej Pierre’a Choderlosa de Laclos, inspirowana ikonicznymi ekranizacjami Stephena Frearsa i Miloša Formana. Twórcy przyglądają się mechanizmom manipulacji, władzy i kontroli, zadając pytanie o to, na jakich fundamentach zbudowany jest kanon europejskiej kultury i jakie ofiary zostały w niego wpisane na zawsze.
Spektakl nie tylko obnaża dworskie intrygi w świecie, w którym miłość staje się grą, a obietnica – pustym gestem, ale także otwiera nową perspektywę czytania historii. Nasza opowieść zaczyna się tam, gdzie oryginał się kończy.
W centrum wydarzeń staje Cecylia – wykorzystana, odrzucona, często pomijana bohaterka, która nieświadomie zostaje pionkiem w grze o władzę i zemstę. W spektaklu odzyskuje głos i przestrzeń, by opowiedzieć swoją wersję historii. Próba zrozumienia prawdy i zmierzenia się z oprawcami nie będzie jednak łatwa – to podróż po świecie, w którym wspomnienie i wyznanie przenikają się z fikcją.
„Niebezpieczne związki” przybierają metateatralną formę śledztwa. Widz staje się uczestnikiem procesu odkrywania prawdy, w którym zarówno bohaterowie, jak i publiczność gubią się między grą, wyznaniem a pamięcią.
reżyseria, scenariusz i dramaturgia: Greta Oto (Wiktor Stypa/Anita Szymańska)
konsultant scenariuszowy: Miłosz Mieszkalski
muzyka i choreografia: Dawid Tas
kostiumy i scenografia: Monika Kufel
multimedia: Yana Maroz
projekt ekranu do multimediów: Mateusz Matysek
obsada: Karol Grzyk, Michał Kościuk, Monika Kufel, Ewelina Starejki, Zuzanna Woźniak
Data prapremiery: 29 listopada 2025
Czas trwania: 100 minut
Spektakl dla widzów od 18. roku życia.
W spektaklu użyte jest światło stroboskopowe.
Spektakl koprodukowany przez Teatr BARAKAH w Krakowie i Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Spektakl dyplomowy Wiktora Stypy, studenta kierunku reżyseria Akademii Teatralnej.
Według Carla Gustawa Junga „persona” to nasze drugie „ja” stworzone dla innych po to, by zaspokoić ich oczekiwania. Ukrywa się za nią „cień” – nasze mroczne pokusy i złe skłonności. Tytułowe ‘K2’ symbolizuje dwie kobiety: matkę i córkę, których relacja wykracza poza granice realizmu. W spektaklu Aktorki uosabiają – a więc PERSONIFIKUJĄ – postacie MATKI I CÓRKI, oparte na jungowskim pojęciu PERSONY i jej CIENIA.
Sztuka czerpie inspiracje z przepełnionych emocjonalnymi pejzażami filmów Ingmara Bergmana, takich jak „Persona” i „Jesienna sonata”, tworząc nowe, pełne napięcia interpretacje.
Twórczynie spektaklu próbują poczuć i zrozumieć, jak figura MATKI – królowej, matki władczej, matki dominującej i matki obojętnej może przekształcić się w figurę MATKI współ-odczuwającej, przekraczającej granice swojego egoizmu. Czy przy takiej matce można rozwinąć skrzydła? Co musi się wydarzyć, żeby córka odzyskała poczucie własnej wartości? Czy w ogóle możliwe jest przebaczenie na linii MATKA-CÓRKA? Czy po życiu w krainie lodu można zdobyć się na ciepły gest, który może przynieść uczucie katharsis, oczyszczenia i zadośćuczynienia? Jaka siła jest w stanie sprawić, by w tym skomplikowanym związku oplecionym pępowiną, w którym miłość miesza się z nienawiścią, a wzajemne odpychanie z przyciąganiem, odnaleźć prawdziwą bliskość i pojednanie? Czy to jest w ogóle możliwe – zarówno w przestrzeni teatru, jak i w życiu?
reżyseria: Magdalena Łazarkiewicz
scenariusz: Anna Burzyńska, Magdalena Łazarkiewicz
muzyka: Antoni Komasa-Łazarkiewicz, Mary Komasa
choreografia: Anna Maria Krysiak
scenografia i kostiumy: Monika Kufel
charakteryzacja: Kacper Styczyński
multimedia: Szymon Budzyn, Krzysztof Marchlak, Michał Nowicki, Michał Stawski
głos konferansjera: Łukasz Maciejewski
obsada: Dominika Bednarczyk-Krzyżowska, Sara Celler-Jezierska
Data prapremiery: 28 grudnia 2024
Czas trwania: 65 minut
