Sztuka finałowa I edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
„mama ma szorstkie ręce” to opowieść o stanie psychicznym dzieci w obliczu najpoważniejszego konfliktu rodzicielskiego – rozwodu, mający miejsce w jednym z tysięcy bloków Polski lat 90-tych. Rozpad rodziny poznajemy z dwóch perspektyw tej samej osoby – jako małej Córeczki oraz Dorosłej Córki, co pozwala zobaczyć, jak głęboko ta trauma(...) ... więcej »
Instytut Cervantesa w Krakowie zaprasza na wykład prof. Beaty Baczyńskiej z Uniwersytetu Wrocławskiego, dotyczący symbolicznego dialogu między hiszpańskim dramaturgiem Antonio Buero Vallejo (1916-2000) i Andrzejem Wajdą (1926–2016). Wydarzenie towarzyszy wystawie „Teatro Español w Madrycie. Najstarszy teatr w Europie (1583–2026)”, którą można oglądać do 16 czerwca.
Antonio Buero Vallejo był jednym z najbardziej wyrazistych(...) ... więcej »
Sztuka finałowa II edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
Dramat inspirowany prawdziwymi świadectwami osób poddawanych tak zwanej terapii konwersyjnej. Główny bohater, Jan, wraca do doświadczenia przemocy psychicznej, religijnej i seksualnej, której został poddany w imię „leczenia” swojej homoseksualności.
„W Pray the gay away łączę dokumentalną precyzję z ironią, czarnym humorem i poetyckim(...) ... więcej »
„Jestem Twoją największą fanką. Tak, na pewno jestem. I uwierz mi, drugiej takiej nie ma”.
Ranny w wypadku autor popularnej serii romansów zostaje uratowany przez mieszkającą na uboczu kobietę. Troska i opieka gospodyni kończy się, gdy czyta ona maszynopis jego nowej powieści… Twórcy BARAKAH przenieśli na deski teatralne kultowy thriller psychologiczny Stephena Kinga „Misery”.
Przenieśli akcję z lat 80. w czasy wsp(...) ... więcej »
Według Carla Gustawa Junga „persona” to nasze drugie „ja” stworzone dla innych po to, by zaspokoić ich oczekiwania. Ukrywa się za nią „cień” – nasze mroczne pokusy i złe skłonności. Tytułowe ‘K2’ symbolizuje dwie kobiety: matkę i córkę, których relacja wykracza poza granice realizmu. W spektaklu Aktorki uosabiają – a więc PERSONIFIKUJĄ – postacie MATKI I CÓRKI, oparte na jungowskim pojęciu PERSONY i jej CIE(...) ... więcej »
Punktem wyjścia pracy nad spektaklem jest sytuacja społeczności Queer w Republice Białorusi, gdzie przygotowywana ustawa zakazuje reprezentacji jakiejkolwiek symboliki odnoszącej się do LGBT+: od ubioru i sposobu zachowania, po dzieła sztuki. Za publikację w mediach społecznościowych lub komentarz dotyczący tematyki Queer grozić będzie grzywna, prace społeczne, a nawet kara więzienia. Zrozumienie przyczyn nienaw(...) ... więcej »
„Niebezpieczne związki” to autorska adaptacja klasycznej powieści epistolarnej Pierre’a Choderlosa de Laclos, inspirowana ikonicznymi ekranizacjami Stephena Frearsa i Miloša Formana. Twórcy przyglądają się mechanizmom manipulacji, władzy i kontroli, zadając pytanie o to, na jakich fundamentach zbudowany jest kanon europejskiej kultury i jakie ofiary zostały w niego wpisane na zawsze.
Spektakl nie tylko obnaża dworskie intrygi (...) ... więcej »
„Niebezpieczne związki” to autorska adaptacja klasycznej powieści epistolarnej Pierre’a Choderlosa de Laclos, inspirowana ikonicznymi ekranizacjami Stephena Frearsa i Miloša Formana. Twórcy przyglądają się mechanizmom manipulacji, władzy i kontroli, zadając pytanie o to, na jakich fundamentach zbudowany jest kanon europejskiej kultury i jakie ofiary zostały w niego wpisane na zawsze.
Spektakl nie tylko obnaża dworskie intrygi (...) ... więcej »
Instytut Cervantesa w Krakowie zaprasza na wykład prof. Beaty Baczyńskiej z Uniwersytetu Wrocławskiego, dotyczący symbolicznego dialogu między hiszpańskim dramaturgiem Antonio Buero Vallejo (1916-2000) i Andrzejem Wajdą (1926–2016). Wydarzenie towarzyszy wystawie „Teatro Español w Madrycie. Najstarszy teatr w Europie (1583–2026)”, którą można oglądać do 16 czerwca.
Antonio Buero Vallejo był jednym z najbardziej wyrazistych hiszpańskich dramaturgów drugiej połowy XX wieku. Jego droga artystyczna była ściśle związana z Teatro Español. Zadebiutował tam sztuką "Historia de una escalera" w 1949 roku, po tym jak, ku powszechnemu zaskoczeniu, zdobył prestiżową nagrodę Premio Lope de Vega, a zakończył karierę w 1999 roku premierą dramatu "Misión al pueblo desierto", której bohater zamierza ocalić dzieła El Greco w samym środku hiszpańskiej wojny domowej.
W Polsce miały miejsce premiery tylko dwóch dramatów Buero Vallejo: "Gdy rozum śpi" (Andrzej Wajda, 1976) i "Koncert św. Owidiusza" (Kazimierz Kutz, 1990). Buero Vallejo był bardzo dumny, że jego dramat o Goi wyreżyserował sam Wajda.
W stulecie urodzin polskiego reżysera proponujemy spojrzenie na postać Antonia Buero Vallejo właśnie przez pryzmat spotkania dwóch wyjątkowych świadków epoki i twórców naznaczonych traumą wojny. O czym by rozmawiali, gdyby spotkali się w prawdziwym życiu? O porzuconych studiach malarskich, gwałtownej śmierci rozstrzelanych ojców, zawodowych oficerów, czy raczej o misji artysty warunkowanej posybilizmem?
Wstęp wolny.
Wykład w języku polskim, z tłumaczeniem symultanicznym na hiszpański.
Sztuka finałowa II edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
Dramat inspirowany prawdziwymi świadectwami osób poddawanych tak zwanej terapii konwersyjnej. Główny bohater, Jan, wraca do doświadczenia przemocy psychicznej, religijnej i seksualnej, której został poddany w imię „leczenia” swojej homoseksualności.
„W Pray the gay away łączę dokumentalną precyzję z ironią, czarnym humorem i poetyckim językiem, tworząc wielogłosową opowieść o wstydzie, wierze, klasie społecznej i potrzebie akceptacji. To dramat o systemowej przemocy, ale też o desperackim pragnieniu miłości i godności” – mówi autor.
reżyseria: Michał Telega
obsada: Paweł Kiedrowski, Michał Kościuk, Monika Kufel, Mateusz Lisiecki, Michał Nowicki, Alex Spisak, Zuzanna Woźniak
Po czytaniu performatywnym odbędzie się spotkanie z twórcami, które poprowadzą: Joanna Oparek – przedstawicielka Rady Programowej Nagrody Dramaturgicznej im. Tadeusza Różewicza i Agata Dąbek – ekspertka w dziedzinie znajomości dramaturgii współczesnej.
Sztuka finałowa I edycji konkursu o Nagrodę Dramaturgiczną im. Tadeusza Różewicza.
„mama ma szorstkie ręce” to opowieść o stanie psychicznym dzieci w obliczu najpoważniejszego konfliktu rodzicielskiego – rozwodu, mający miejsce w jednym z tysięcy bloków Polski lat 90-tych. Rozpad rodziny poznajemy z dwóch perspektyw tej samej osoby – jako małej Córeczki oraz Dorosłej Córki, co pozwala zobaczyć, jak głęboko ta trauma zakorzeniła się w bohaterce mimo upływu lat. Całość tworzy przejmujący, poetycki obraz tego, jak błędy zagubionych dorosłych trwale kształtują dorosłe życie ich dzieci”– mówi autorka.
reżyseria: Krzysztof Zygucki
obsada: Michał Badeński, Inga Chmurzyńska, Michalina Jakubiak, Piotr Korzeniak, Charles Rabenda, Paweł Stus
Po czytaniu performatywnym odbędzie się spotkanie z twórcami, które poprowadzą: Joanna Oparek – przedstawicielka Rady Programowej Nagrody Dramaturgicznej im. Tadeusza Różewicza i Agata Dąbek – ekspertka w dziedzinie znajomości dramaturgii współczesnej.
„Niebezpieczne związki” to autorska adaptacja klasycznej powieści epistolarnej Pierre’a Choderlosa de Laclos, inspirowana ikonicznymi ekranizacjami Stephena Frearsa i Miloša Formana. Twórcy przyglądają się mechanizmom manipulacji, władzy i kontroli, zadając pytanie o to, na jakich fundamentach zbudowany jest kanon europejskiej kultury i jakie ofiary zostały w niego wpisane na zawsze.
Spektakl nie tylko obnaża dworskie intrygi w świecie, w którym miłość staje się grą, a obietnica – pustym gestem, ale także otwiera nową perspektywę czytania historii. Nasza opowieść zaczyna się tam, gdzie oryginał się kończy.
W centrum wydarzeń staje Cecylia – wykorzystana, odrzucona, często pomijana bohaterka, która nieświadomie zostaje pionkiem w grze o władzę i zemstę. W spektaklu odzyskuje głos i przestrzeń, by opowiedzieć swoją wersję historii. Próba zrozumienia prawdy i zmierzenia się z oprawcami nie będzie jednak łatwa – to podróż po świecie, w którym wspomnienie i wyznanie przenikają się z fikcją.
„Niebezpieczne związki” przybierają metateatralną formę śledztwa. Widz staje się uczestnikiem procesu odkrywania prawdy, w którym zarówno bohaterowie, jak i publiczność gubią się między grą, wyznaniem a pamięcią.
reżyseria, scenariusz i dramaturgia: Greta Oto (Wiktor Stypa/Anita Szymańska)
konsultant scenariuszowy: Miłosz Mieszkalski
muzyka i choreografia: Dawid Tas
kostiumy i scenografia: Monika Kufel
multimedia: Yana Maroz
projekt ekranu do multimediów: Mateusz Matysek
obsada: Karol Grzyk, Michał Kościuk, Monika Kufel, Ewelina Starejki, Zuzanna Woźniak
Data prapremiery: 29 listopada 2025
Czas trwania: 100 minut
Spektakl dla widzów od 18. roku życia.
W spektaklu użyte jest światło stroboskopowe.
Spektakl koprodukowany przez Teatr BARAKAH w Krakowie i Akademię Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Spektakl dyplomowy Wiktora Stypy, studenta kierunku reżyseria Akademii Teatralnej.
